Elk jaar vindt er een groot evenement plaats in het rustieke (lees uitgestorven) Charters Towers: het Country Music Festival, een heel weekend lang. Daar moesten we dus een keertje naartoe. Het duurde even voor we doorkregen dat dit een heuse competitie is met een stuk of twintig categorieen. Zie: http://www.charterstowerscountrymusic.com/ . Plan dus ingekort tot een avondje country music, maar geen beter excuus om een weekend te gaan kamperen. En ja, Bob en Bev wilden best mee om hun nieuwe campertrailer uit te proberen en wij konden hun ouwe tent krijgen. Helaas raakte de trailer niet op tijd klaar en hebben ze op hun beurt een tent moeten lenen. Kamperen met Greet betekent niet inkorten op comfort, dus mij daags te voren heerlijk uitgeleefd in een outdoor shop: tafeltje met bankjes, campingstoelen, gas lampeke, kinder slaapzakje, single 4WD matras en een queensize 4WD matras. die matrassen zijn zalig, ze vullen zichzelf en zijn heerlijk zacht, zonder dat hatelijk gekraak, koude en ik-val-eraf-gevoel van luchtbedden. Helaas wel vreselijk loempe dingen; heb ze op het dak moeten binden.

Na een BBqtje was het op naar de showgrounds voor een evenement dat aan al onze verwachtingen voldeed: hoods, boots 'n' good ol' country music, yiiiiiiiiihaaaaaa! Na een paar "megahits" hielden deze 2 die-hard country fans het voor bekeken en deden een dubbeldekkertuk. We hebben ze niet gehoord tot de morgen!
Eerst trad de winnares van vorig jaar op en ze was echt wel goed. Spijtig genoeg moest ze zo nodig een draak van Shania Twain brengen en toen had ze het wel een beetje verknald.
Top of the bill waren toch wel de Wolverines: een stel zachtgehumeurde Hells Angels met dikke (platte) humor. Bekijk hun klassiekers:
Boats Bikes and Bullshit
A Redback Bit My Willie (compleet met WC bril rond zijn nek en een opblaasspin op zijne kop)
Toch ook wel een pak frisser hier 's nachts, dat was effe wennen. De volgende dag weer eens genoten van het uitzicht bovenop de oude goudmijn en gekuierd op de markt van de oude beurs. (jaja, in de 19e eeuw was Charters Towers het hart van de goldrush en terecht "The World" genoemd)
Ook een beetje in de buurt getoerd (lees honderd kilometer noordelijker gereden) en nog wat interessante plekjes voor toekomstige weekendjes ontdekt langs de mighty Burdekin River.
steekt het maar weer op mij! wie was alweer degene die niet op de harde grond wou slapen? Anyway, toegegeven: als we op die manier kamperen ga ik zeker nog mee!
ReplyDelete