Daintree

Haha, na weken dikke stress merkte ik een extra lang weekend in het rooster; zomaar voor niets! Greet kon maandag en dinsdag vrijnemen en heeft de woensdag sowieso vrij: plots zaten we zomaar met 5 dagen vrijaf. Tijd voor iets speciaals en lang geambieerd: tripje Daintree en Cape Tribulation National Park. Een prachtplek met tropisch regenwoud tot aan het strand en dan koraalrif op minder dan een half uur er vandaan.

't Is wel een lange reis om er te geraken, een uur of zes-zeven rijden, met de nodige tussenstoppen om jengelende peuters te sussen. Eindelijk kwamen we dan aan in "PK's Jungle Village", een backpackers plek dat we vooraf geboekt hadden om toch maar ergens te kunnen slapen, want er scheen nergens anders plaats te zijn (winter is hoogseizoen). Een mega plek als je 18 en bij voorkeur zat en luid bent; helaas zijn wij dat niet. Onvoorstelbaar dat de kinderen dwars door gitaarspel, gebral en gelach tot 4uur 's morgens hebben geslapen; best voorstelbaar dat wij dat niet hebben gedaan. De "cabin" voldeed dan ook nog niet bepaald aan onze minimale vereisten voor een goede nachtrust..


's Morgens vroeg (Greet was nog aan het douchen) direct verhuisd naar the Ferntree Lodge Resort, waar natuurlijk plenty of space was en vooral rust: more our kind of accommodation! Toch lekker sadistisch genoten van onze knulletjes die vanaf 6h30 's morgens geweldig luidruchtig plezier waren aan het maken. Het kwam natuurlijk geen moment in ons op om ze tot stilte aan te manen ;-).

Die dag het begrijpelijkerwijs wat rustig aan gedaan, met een boottocht op de rivier (een boot in de vorm van een trein, God mag weten waarom, maar wel charmant. Heel interesante verhalen van de gids, en overal in de mangroves jonge krokodillen gespot, van kwetsbare babykroks tot tieners, die er zich schuilhouden tegen predatoren (zijnde oudere mannetjeskroks). Op onzen eigen hadden we die beesten nooit gevonden natuurlijk, lijken op de eerste de beste stok.

De volgende dagen volop de rainforest verkend. We hadden een tijdlang behoorlijk de buik vol van regenwoud, maar deze streek is echt heel mooi vanwege de diversiteit en de prachtige combinatie van kleine stroompjes met grote bladeren, mossen en lianen... een ECHT regenwoud. Neem dan ook nog de omgeving met groen gebergte en zee en het kon niet meer stuk... hoewel, het was een beetje stormachtig weer en bovendien winter, dus niet echt ideaal voor op zee. Geen reef uitstap en ook geen zeekayakken dus (en we hadden nog wel de kindjes hun lifejackets mee). Maar geen steen en been geklaagd hoor, Wouter ontdekte al snel een regenwoudschommel en de ventjes speelden met plezier in hun bloot gat op 't strand, weer of geen weer. Wou dat ik zo jong was.

En uiteindelijk veel geluk gehad met het minder goede weer: 's nachts regenen dat het giet (op het houten dak van ons chaletje, mmmm, romi), overdag droog.

De laatste dag dan gaan vissen op een bootje op de rivier met een vent genaamd Dave, een echte Aussie bloke. Krabbenetten uitgezet hier en daar, en dan met onze hengels aan de slag. Wouter en Sam gebiologeerd naar de container aan het kijken waar we de gevangen visjes in hadden gedaan (levend natuurlijk), terwijl wij bleven proberen het grote grut te vangen. Uiteindelijk niet veel spectaculairs, 1 redelijke vis die ter plekke door Dave werd gefileerd voor ons, en de rest was wettelijk te klein en vloog terug. De krabbenetten hadden ook beet, maar alweer net te klein om te mogen opeten, ze hadden geluk. Ons kon het zo geweldig veel niet schelen, want we hadden ons goed geamuseerd. Een namiddagje wel besteed....

Op onze weg terug nog even gestopt bij Mossman Gorge, vreed schoon plekje met heldergroen water en grote keien, fotogeniek ++.

En dan de lange rit terug, maar spelletjes doen en boekjes lezen verzachten elke pijn...

Groetjes