Dinsdag avond kwamen Mark en Heleen aan. En ze hadden een vlieger mee, en waterpistolen! Die moesten natuurlijk getest worden, wat resulteerde in een bende doorweekte soldaten op het tennisveld boven. Voor de vlieger was het een beetje te windstil... dedju toch!
Woensdag moest ik werken, maar Greet heeft hen 'the Hill' op laten klimmen en dan naar The Strand voor lunch en cocktails, ik ken slechtere manieren om een woensdag door te brengen. De verplichte zeilavond zat er ook in. Goeie wind, goeie golven, maar het was moeilijk om Heleen te overtuigen dat het normaal is dat een boot helt en dattie echt niet gaat omvallen. Greet heeft gracieus Russel getolereerd (de lompe eigenaar van de boot, die een ernstig gebrek aan zelfkennis en tact heeft, onuitstaanbare eikel dus volgens Greet), die zichzelf uiteraard uitnodigde om achteraf mee te komen eten. De kindjes waren veilig bij Kim, want de volgende ochtend moesten wij vroeg vertrekken naar Ayr om vandaar naar de SS Yongala te duiken (zie: http://www.yongaladive.com.au/). Met een roestige jeep werden we op het strand bij een grote speedboot afgezet en die manouvreerden ze voorzichtig tussen de zandbanken door. De "two strong volunteers" (Mark en een ander, not me) moesten geeneens duwen. Het was" a bit choppy" en dat was niets te veel gezegd. Dooreengeschud en lichtjes groen/grijs kwamen we bij de Yongala site aan. Eens Greet over haar momenten van hyperventilatie en paniek heen was ( meer dan 2 jaar niet gedoken) hebben we een prachtige duik gehad: stingrays, een enkele haai, maori wrasse, olive snakes, een enkele schildpad, een Morray eel en duizenden andere vissen. Terug op de boot kon je geen halve minuut in de boot kijken of je werd goed ziek. Greet heeft, haar altruistische zelve, de vissen gevoerd met haar ontbijt en zag af van de tweede duik: ook weer vanalles gezien en nog een Eagle Ray en een Groper ter grote van een kleine truck. En natuurlijk geen walvissen gezien, goddomme, al 2.5 jaar hier en die beesten ontwijken ons gewoon. Wel iets gehoord, maar het kon ook Mark geweest zijn...
Vrijdag was het dan "resort dag" met watergevecht aan het zwembad, een beetje tennis, boekje lezen... kortom professioneel niets doen.
Mark mag al zijn huidkankers beginnen tellen, want die vond niks beter dan uren in de zon te liggen braaien. Nu ja hij begon al bruiner dan eender van ons... is hij eigenlijk wel direkte familie??
Na de middag de kinderen losgelaten aan het waterpark, fish and chips for dinner, een moment shakespeare theaterstuk in het park gezien van heel veraf... wat een heerlijke luizige dag.
Zaterdag was het dan hoog tijd voor Magnetic Island (al weer 2 weken geleden voor ons!). De booking voor de ferry was niet doorgekomen. We konden pas 2 uur later gaan dus was er ruim tijd om aan de rock pool te zwemmen en spelen. Wouter vindt het heel leuk om foto's te maken...
Op Maggie: rock wallabies zien aan Geoffrey Bay
een lange lunch in Barefoot ( kunstgallerij - sjiek restaurant) aan Horseshoe Bay en dan naar Florence Bay voor ons prive strand. Eindelijk vliegertje oplaten...
Snorkelen was weer geen groot succes: te weinig zichtbaarheid en een snorkel kwijtgepeeld in de branding (teruggevonden later), maar meer plezier met kasteeltjes bouwen en vliegeren.
Op de terugweg heel toevallig een Echidna tegengekomen (zonder 'm te overrijden)
Nog bungelen als aapjes en dan ijsje eten aan Picnic Bay...
... en vanuit Cockle Bay uitkijken over de lichtjes van Townsville.
Dan terug de ferry op en lekker genieten van de avond op ons terras.
En nu zijn ze alweer weg... veel plezier in Airlie Beach!
Vandaag zondag, dus niet te veel plannen: rondhangen op het marktje in Flinders Mall en dan...?
No comments:
Post a Comment
laat weten wat je vindt van deze blog en onze berichten! Het is ongetwijfeld voor verbetering vatbaar...