Uit het archief: 2009

Dag iedereen!

Het is schandalig lang geleden dat we nog eens iets op de blog hebben gepost, maar daar brengen we vandaag wat verandering in. Naar ik lees hebben we de laatste keer wat gepost in Mei 2009!

Gaan we jullie maar eens updaten dan?

Hmm, waar gaan we eens beginnen…

2009 

Onvoorstelbaar hoe weinig ik me van 2009 herinner...

Ikzelf (Greet) spendeerde maanden lang mijn vrije avonden aan het bijeenbundelen van documentatie over mijn Verloskunde/Gynaecologie-opleiding in Belgie. Het eindresultaat was een paar klasseermappen vol met honderden pagina’s uitleg, copieen en vertalingen van stageboekjes, gecertifieerde copieen van alle originele documenten, hiervan gecertifieerde vertalingen en daarvan nog eens gecertifieerde copieen, je kan het zo gek niet bedenken. Dit alles werd dan naar de Royal Australian and New-Zealand College of Obstetricians and Gynaecologists ( kortom RANZCOG) gestuurd om hen te laten beslissen of ze je papieren interessant genoeg vinden om in aanmerking te komen voor een interview. Het interview zelf dan beslist of ze je goed genoeg, bijna goed genoeg of helemaal niet goed genoeg vinden om in Australie als specialist aan de slag te mogen.

1 September was het dan zover: het interview.  Ik had mij zo goed mogelijk voorbereid op vragen over mijn opleiding en ervaring die ongetwijfeld zouden komen, maar de klinische vragen waren  onvoorspelbaar. On-the-spot moeilijke klinische vraagstukken in het Engels oplossen – hmm, laat ik zeggen dat ik mijn best heb gedaan…  

Drie weken later het verdict:  “bijna goed genoeg”. Slechts een “kleinigheidje” zat me nog in de weg om hier aanvaard te worden als specialist: de officiele RANZCOG examens (mondeling en schriftelijk) meedoen, en onderwijl als assistant-in-opleiding werken en allerlei strikte assessments ondergaan.

Zucht…

 Fast forward twee en een half jaar en de hele rompslomp is achter de rug en ik heb een deeltijdse droomjob in een paradijselijke omgeving (allez, tweederde van het jaar toch) voor een meer dan comfortable loon. Life’s good…

Maar dat kon ik toen (in 2009) nog niet vermoeden, en de moed zakte me danig in de schoenen. Ik zag enorm tegen de examens op, en de gemiddeld zes maanden intensieve blok die iedereen naar het schijnt ervoor uittrekt. Hoe doet ne mens dat met 2 kleine kinderen en een voltijdse job? En dan al het papierwerk (weeral)! Mannekes.

Je moet wel heel erg zeker zijn dat ie hier als specialist wil komen werken, want ik kan deze burocratische miserie aan niemand aanraden voor zijn plezier....

Maar 2009 werd ook opgevrolijkt door bezoekjes van onder andere Howard en Laura, en Ingrid. Altijd plezant om bekende gezichten in Ozziland te zien.

Verder gingen we ook lekker op vakantie “in eigen land”, onder andere naar de Gold Coast, Brisbane en "Brisbane hinterland" in maart ( zie "Gold Coast 2009") en naar Melbourne in mei.

In Augustus sprong ik dan uit een vliegmachien – kan ik wél iedereen aanraden, zeker in de paradijselijke omgeving hier – woehoe!! Ik zou het direct opnieuw doen…

Eind november dan eindelijk de langverwachte vakantie naar de Belgische winter.

De hele vijf weken volgepropt natuurlijk, onze excuses voor de lieve vrienden die we helaas niet zijn kunnen komen bezoeken, het was gewoon veel te druk. 

Het begon allemaal met het huwelijksfeest van Mark (broer van Robert) en Heleen. 

Kijk eens wat een mooi stel! Prachtige viering en heel leuk feest. Mogen ze nog eens doen!

Dan was er het Sinterklaas weekend ergens bachtn de kupe met de Bomal meiden en hun kroost. Onze ventjes waren nog niet te erg onder de indruk van hun eerste ontmoeting met Sint en Piet – wij des te meer! Marsepein en piekenieken moeten ze ook al niet hebben. Chocoladesinten en onzelievevrouwkes dan weer wel, ha ja!

Dan zijn Robert en ikzelf er met ons tweetjes vanonder gemuisd en hebben een weekendje ge-Brusseld en ge-Amsterdamd.  Hmm, zalig…

Let vooral op de typische A'dam foto's :-)

Febo, sex, wiet en velo's. dat somt het zo een beetje op, toch?

Toen volgde een weekje (rond kerst) in de Ardennen met ons beider families.  Het was best vollen bak en een beetje meer familie onder één dak dan goed voor ons was, maar ja, we hadden dan ook 18 maand goed te maken hee!

De jongens hebben hun eerste sneeuw te zien en voelen gekregen en hebben een paar eerste pogingen tot ijsschaatsen gedaan maar vonden het toen welletjes: bij het landen in Singapore klonk het eensgezind: “ Eindelijk, weer normaal warm!”

Singapore

Singapore was trouwens heel leuk. Zie de prentjes. Samengevat: de Zoo ( de overdag-versie, jaja: er is ook een “Night-Zoo”) was heel indrukwekkend en leuk, maar wreed warm, en vaneigens geen zuchtje wind. De Night-Zoo was dan weer  bijna 2 uur aanschuiven om op het treintje te geraken. Zonder treintje niet te doen, als je niet je twee dreinerige kinderen 5 km achter je aan wou slepen. Niet zo’n geweldige aanrader dus. 

baby nijlpaard, nog groen achter zijn oren

Verder was Orchard Road een hoogtepunt, wat een shop- en kijkparadijs! De ene mega-shopping-mall probeerde de ander de loef af te steken met spectaculaire kerstversiering voor hun deur, een meestal nog smaakvol ook. De shopping malls zelf waren dan weer leuk wegens: a) roltrappen, b) airconditioning, c) ijsjes, d) roltrappen, e) heerlijke goedkope Asiatische “food courts”, f) roltrappen.

"ik kan al met stokjes eten"

"ik ook"

binnenin een grote kerstboom

Zalig langs de kleurrijke markjes gekuierd, kon ik wel uren doen!

We logeerden in de YMCA alginder ( doen we wel vaker, die in Hong Kong was ook goed).  Oudejaarsavond hebben we dan met zijn viertjes gevierd bij het zwembad op het dak van het hotel. Prachtig uitzicht over de binnenstad!

Leve het tijdsverschil, want we waren zalig met zijn allen klaarwakker voor de aftelling. Helaas was er ook een grote groep religieuze YMCA’ers die hetzelfde van plan waren en op het terras naast het zwembad een heuse religieuze quiz inclusief religieuze karaoke hielden. Hmm. Het “viel nog allemaal mee”  tot ze om half twaalf besloten samen al zingend/biddend het jaar uit te wuiven. Miljaar. Het aftellen kon niet rap genoeg gaan! En toen was het zover: tijd voor vuurwerk en 2010 kon beginnen!