uit het archief: april 2007

Ola, hier zijn we weer na een paar maandjes afwezigheid op het lange brievenfront. Weer wat dagelijkse pleziertjes en beslommeringen vanuit Townsville, jeweetwel, Queensland, Australie, paradijs.

Toch tof, dat betaald bevallingsverlof! Weet nog dat ik rond deze tijd na Woutertje inderdaad geen ballen waard was, mijn dagen sleet in bed en op de sofa, 2 keer per week van pyama wisselde, en dat was het ongeveer. Ik keek elke dag naar Outback Jack en de Flying Doctors, vandaar waarschijnlijk de fascinatie voor Australie ;-). ‘s Nachts keek ik naar Toeters en bellen, en kende natuurlijk alle antwoorden maar had toch het fatsoen om nooit te bellen.
Nu is alles, maar dan ook alles anders: Na Sam zijn geboorte sliep ik 7 nachten gewoon door en dus uit, want het ventje lag op de neonatale afdeling en liet zich alle zorgen van de verpleegsters welgevallen. Dat was voor mij een wereld van verschil qua herstellen van een keizersnede natuurlijk. En champagne met traagwerkende morfine durft ook wel werken tegen de pijn, joehoe, wreed geestig was het daar! Maar ik viel wel spectaculair af daar in het ziekenhuis want het eten was wer-ke-lijk niet te vreten ( wie mij een beetje kent weet dat het moeilijk is om mij culinair niet tevreden te stellen, dus ge kunt gaan denken). En ik zat daar een kleine 2 weken! Na een paar weekjes thuis is er niet veel meer af hoor, moenieworrienie, ge kunt mij nog altijd goed zien staan.
Intussen is onze Sam een kleine twee maand oud en eindelijk “voldragen” zeg maar. Hij zuipt en slaapt als een student (veel zuipen, niet veel slapen, of toch niet ’s nachts) maar hij is superlief en lijkt best veel op Wouter toen ‘ie zo klein was. Hij heeft welgeteld twee weken zijn prematurenkleertjes gedragen en daarna barstte hij er al weer uit. Hup, die spullen in de kast, en nieuwe dingetjes gehaald, want al onze voorraden liggen thuis natuurlijk. Gelukkig moet hij in dit weer hier alleen een body’tje aan, en dat is dan nog onder een ventilator of de airco. Als ik al eens zot genoeg wil doen en ermee buiten kom, dan is het schipperen tussen te veel kleren aandoen of zijn velletje blootstellen aan te felle zon. Want ook al zit je hier in de schaduw, er is altijd indirect zonlicht en een mens wil geen risico’s lopen. Zo’n schaapje dan inwrijven met sunscreen waar hij dan geweldig van plakt en zweet is ook niet leuk. ’t Is wat, te warm weer!

De huizenjacht dan. Veel gebeurd intussen, ons gedacht twintigduusd keer veranderd van flat in het centrum naar spacious queenslander in de buitenwijken, maar omwille van praktische bezwaren toch voor het eerste gekozen en nu ons eerste bod gedaan op een leuke flat met zicht op het water (neeje, niet de zee, die zijn belachelijk onbetaalbaar) en op een minuut kruipen van Robert zijn werk. Tennisveld, zwembad, fitnessruimte(tje) en BBQ-area op het dak, niemis. Beneden de lobby uit naar links is de sushibar (hmmm) en naar rechts is A Touch Of Salt, een heerlijk restaurantje. De cottersmarket, supermarkten, restaurantjes, de victoria wandelbrug over het water naar Palmerstreet en nog meer restaurantjes, alles is even dichtbij. Flinders Mall, de wat sneue winkelwandelstraat die geredevelopped wordt, is achter den hoek. Dus schitterend gelegen, vlak in het centrum, en The Strand ligt op 10-15 minuutjes stappen, niets wat wij niet aankunnen. Alleen nog zien of wij de gelukkige eigenaars worden, natuurlijk. En mochten we echt voorgoed willen blijven, tja, dan wordt het toch een zoektocht naar een huis met tuin en zwembad voor de kindjes, maar voorlopig geen tijd/goesting voor grasmachienen en chloorbehandelingen.
Op het werkfront ook redelijk wat veranderd, ik heb nu officieel een contract van midden juli 2007 tot januari 2009 (18 maand langer dan voorzien, jippiee) en Robert binnenkort ook. We zijn nog altijd bezig papierwerk aan het verzamelen voor onze overseas trained specialist assessment en eens die binnengestuurd zijn kan het nog een maand of 6 duren voor ze beslist hebben wat we waard zijn en wat we nog moeten doen om hier als specialist te mogen werken. Weer een staaltje (Australische?) burocratie, maar het zal wel overal hetzelfde zijn zeker?
Amy Tang, mijn lieve Chinese collega is voor een jaartje terug naar Hong Kong en die gaan we daar dan ook gaan bezoeken van 13 tot 17 september als we terugkeren uit Belgie. Volgens mensen die daar al geweest zijn is het er schitterend, dus we zijn benieuwd.
Toly, mijn Russische vriend zit nu op zijn lui gat consultant te wezen in Launceston, Tasmanie, en hij vindt het fantastisch. Lekker uw assistent al het werk laten doen en telefonisch bereikbaar zijn, daar gaat het om. Zeker nu het hier volop broeiend hete zomer is en het ginder zachte Belgenzomer is zeg maar, hmmm. Niet dat we dat zo missen, daar hebben we de winter voor natuurlijk. En ‘s winters is het daar zo tussen de 5 en de 10°C, met af en toe eens een vriesbeurt en soms wat sneeuw. Sounds like my kind of place: middeneuropees klimaat, een meer Europese aanblik van de steden en een beetje een Europese mentaliteit. Volgende zomer gaan we daar dus zeker eens poolshoogte nemen.
Vraag: Is de juiste vorm polshoogte of poolshoogte?
Antwoord: Correct is: poolshoogte.
Toelichting: Poolshoogte is een samenstelling van pool en hoogte, met een tussen-s. De eigenlijke betekenis van poolshoogte is 'de hoogte van de hemelpool boven de horizon op elke plaats op aarde'. Deze hoogte is altijd gelijk aan de geografische breedte van die plaats. Als de poolshoogte bekend is, weet men dus op welke breedte men zich bevindt. De poolshoogte kan op het noordelijk halfrond het best worden gemeten (of 'genomen') door de poolster te 'schieten'.
Het woord poolshoogte komt vrijwel uitsluitend voor in de vaste verbinding poolshoogte nemen, met de letterlijke betekenis 'de breedte onderzoeken' of 'het bestek opmaken'. Al voor de uitvinding van modernere technieken voor het bepalen van de plaats werd de uitdrukking echter vooral in figuurlijke betekenis gebruikt: 'inlichtingen inwinnen', 'onderzoeken hoe het met een zaak gesteld is', 'zich van een zaak, een toestand op de hoogte stellen'.
Door onbekendheid met het begrip en met de oorsprong van de uitdrukking verhaspelen sommige taalgebruikers poolshoogte tot polshoogte, waarbij dan wellicht onder invloed van de uitdrukking een vinger aan de pols houden aan 'de hoogte van de pols' wordt gedacht.
Waanzinnig interessant (!), ik wou het jullie zeker niet onthouden. Zeg nog eens dat ge niet slimmer wordt van mijn blog… Ze vergaten er wel bij te zeggen hoe je in hemelsnaam de poolster moet “schieten”…
Zondag zijn we naar The Strand gaan BBQ-en, kwestie van eens buiten te komen, en ginder staat altijd wel een zacht briesje die de hitte draaglijker maakt. Sammetje lag in het gras op zijn matje onder een wuivende palmboom, terwijl Robert de brochettekes verschroeide. Wouter vond de inhoud van de frigobox zeer interessant, maar eens het tot iets eetbaars was omgedoopt moest ie het natuurlijk niet hebben. Dan wat gejengeld en van de schommel afgevallen en nog meer gejengeld, en wij weer op huis aan. Van zodra je uit de wind bent is het zweten geblazen, zeker met baby, kleuter, frigobox en toebehoren onder de arm. Dan doe je eens een uitstapje “voor de kinderen” en de enige twee die er absoluut niets aan vonden waren… de kinderen. Allez, Sam vond het allemaal best natuurlijk! Maar al bij al wel goed gegeten en leuke kiekjes geschoten.
Ik ben zondagnamiddag dan naar een undercoverwear party geweest, zeg maar tupperware maar dan voor lingerie etc. Het was nog redelijk gezellig, maar veel ondergoed heb ik daar niet gezien hoor. Meer bloemen- en pinkeltjesbloezen en jurken (echt mijn stijl). Mij toch een jurk laten aansmeren omdat het hier toch van dat lekker dartel huppelweer is ( in de winter dan wel). Eens zien hoeveel ik het ding ga dragen…
We zijn intussen een week verder en officieus eigenaars geworden van de flat! Het contract is getekend, maar nu moet onze lening nog rond geraken (zal geen probleem zijn) en de FIRB (foreign investments revision board als ik mij niet vergis) moet het allemaal nog goedkeuren. Als buitenlander mag je hier namelijk niet “investeren” in vastgoed, wat betekent dat we het niet mogen verhuren tot we permanent residency hebben, en er dus zelf in moeten gaan wonen. No probs, denken wij dan, dat is namelijk het plan, ware het niet dat het appartement nog tot eind juni onder huurcontract staat en we het officieel dus drie maand zouden verhuren (oh boy). Dus als er daar bij die FIRB echt mieren worden geneukt, dan zijn wij goed gezien. De notaris dacht van niet, maar het blijft afwachten. Best spannend toch allemaal.
Ik ben ook nog eens fan van Evi Gruyaert geworden, dankzij Tine die er terloops over begon in een mailtje. Heeft iemand van jullie de Start to Run lessen van radio 1 op podcast gevolgd? Ze leert je in 10 weken (27 lessen dacht ik) 5 km lopen, en daarna gaat het verder naar de 10 km in nog eens zoveel lessen. Wreed op ’t gemak, beginnend in stukjes van 1 en 2 minuten lopen speelt ze een soort personal trainer met natuurlijk geweldige muziek die hier en daar best opzwepend is. Zelfs iemand als ik met minder ruggegraat dan een mossel kan het volgen en ik moet zeggen, het doet deugd. Het uitzicht tijdens het lopen is hier dan ook paradijselijk (strand, Magnetic Island, palmbomen, opkomende zon, andere joggers, hondenwandelaars, jammer genoeg ook af en toe snurkende abo’s op het strand na een heerlijk avondje lijmsnuiven…). Ben nu al aan les 15 toe. En zoals dat gaat ben ik maar gelijk de juiste attributen gaan kopen als een echte topsporter: ipod shuffletje, nike-shortje en topkes, sjieke loopschoenen komen er binnenkort ook bij, kwestie van gemotiveerd te blijven hee. Aan te raden aan iedereen die net als ik op de middelbare school een gloeiende hekel heeft opgedaan aan lopen. Gewoon downloaden van http:/een.typepad.com/vlaanderensportland/ op je ipod…
De bananen staan tegenwoordig 1.26 dollar per kilo, moest het iemand interesseren ( 1/10 van wat ze een half jaar geleden waren). Het mangoseizoen is weeral voorbij (hartverscheurend).
Woensdagavond is Rob’s vaste zeilavond en ik was al een hele tijd niet meer mee geweest (zwangeren, babysitten, etc). We vonden het dus hoog tijd om eens met het hele gezin te gaan en onze Sam een waterdoop te geven of hoe zeg je zoiets. Onze pruts lag lekker te luieren in de draagdoek tegen mijn buik aan en sliep de hele tocht door. Wouter heeft intussen al echte zeebenen en zag er met zijn hoed en life-jacket een ware zeebonk uit. Zalig uitgewaaid en net nadat we terug aanmeerden en het zeil over de boot hadden gespannen gigantisch uitgeregend geworden, en snel gaan schuilen met de kids onder het zeil. Gelukkig duurde de hele zondvloed maar een twintig minuutjes (na de 2 weken continu gieten eind jan-begin feb waren we er niet gerust in) en konden we daarna met een min of meer droge broek naar huis. En huis is recht tegenover de jachtclub, dus dat scheelt!
Alweer 2 weken verder…
Mijn schone ouders zijn gisteren gearriveerd, en dat is altijd wel een beetje in overdrive: zij moe maar veel te vertellen en te vragen en cadeautjes uit te delen. Wij moe (van al het inderhaast opkuisen, kamer klaarzetten, enz) maar veel te luisteren, cadeautjes te openen, eten te maken en zorgen dat ze het naar hun zin hebben. Wouter scheen ze wel nog te herkennen, al was het enigszins met vertraging, en Sam was direct geweldig populair als knuffel.
Toch opmerkelijk hoe de woordenschat van een kind sterk afhangt van de plaats waar hij opgroeit. Ons valt zoiets niet meer op natuurlijk, maar de schoontjes vonden het geweldig grappig. Voor Wouter zijn begrippen als hond, kat, koe, paard en schaap nog allemaal vrij abstract en vaak alleen uit de boekskes gezien (behalve de occasionele hond dan, en heel af en toe een kat). Maar ge moet het ventje niet meer leren wat coral, wave, fish, turtle, starfish, frog, seahorse en shell zijn. Hij herkent ook al sailboat, speedboat, big boat en small boat, en fewwy (een van de ferryboten naar Magnetic Island legt aan voor de nacht recht tegenover ons terras aan de creek.) Hij heeft ook al eens een auto in de creek zien tuimelen ( de madam dacht dat ie in achteruit stond…)en er terug uit zien takelen, wat we allemaal wel de max vonden (ons hele complex hing over hun reling te kijken). Direct weet zo’n manneke ook wat ramptoerisme is, en zie: weer een woordje erbij!
Intussen hebben we officieel bericht gekregen van de FIRB dat we het appartement wel mogen kopen maar dat we het onder geen beding mogen verhuren. Dat was ook hun uitgangspunt in het begin maar het heeft hun dus drie weken geduurd om dit te bevestigen. Dit alles om de Australische resident te beschermen, zo heet dat dan. Wel, die ene Australische resident die in onze flat woont hebben ze er alleszins niet mee beschermd. De arme drommel zit nu met het leger in Oost-Timor maar we sjotten hem stante pede uit onze flat. Als we dat mogen tenminste, maar in principe heeft hij het leasecontract met de vorige eigenaar getekend, en niet met ons, dus wij hangen er niet aan vast. Echt lief is het niet van ons, maar we gaan hem er niet gratis in laten wonen zonder er huur voor te krijgen en zelf ergens anders huur zitten betalen… Ha nee, hee! Dus dat wordt waarschijnlijk voor de tweede keer in een paar maand verhuizen, maar nu wel voorgoed.
Intussen heb ik voor het eerst in 2 maanden weer eens mijn hersenen gebruikt op een Advanced Life Support in Obstetrics cursus dit weekend. Het werd gehouden hier in Townsville in de Southbank convention centre, in Palmerstreet, vlak naast de deur dus. Wel praktisch: in Belgie moet je daarvoor naar Londen, hier was het gewoon bij de buren zeg maar. Lekker tijdens de lunchbreak Sammetje een voeding komen geven en er terug voor een paar uur tegenaan. Het was gezellig en ik heb toch weer wat bijgeleerd. Zoiets moet je toch vaker doen eigenlijk want over een paar maand ben ik weer vergeten hoe ik een pasgeborene moet reanimeren. Toch nuttig dunkt me…
De schoontjes zijn nu voor een dag of vier naar Cairns, dus we hebben het kot weer even voor ons alleen. Robert laat mij donderdag ook voor 3 dagen in de steek want gaat meedoen aan een zeilrace naar Hinchinbrook Island. Dan zit ik alleen met de kindjes, hopelijk is het niet te warm, kunnen we lekker naar het strand…
JOEHOE, laatste nieuws: TSUNAMI ALERT voor de kust van North-Queensland ( DAT ZIJN WIJ!) heeeeeeeeeelllllppp, heeeeeeelllpp!!! Vandaag over een klein uurtje!!!
De golven kunnen wel tot 30CM hoog zijn, horen we net op het nieuws… valt dat weer tegen; we gaan dus niet naar Castle Hill om weer eens ramptoerist te spelen.
Snel deze brief versturen, voor we met ons hele hebben en houden wegspoelen…
Duim voor ons in deze gevaarlijke omstandigheden…
Vele groetjes van drie generaties Teunisses!

Greet