Magnetic Island Conference

Hallo,

Met tegenzin opgekeken naar een Kerst (jaja, het is al Oktober, hoor!) weekend met "The Doctors". Hoe kun je daar tegenop kijken, zul je denken? Wel, visioenen van een dronken obnoxious baas met nog meer dronken onbekende mensen zonder kinderen terwijl je eigen kinderen jengelen gezien honger, moe etc. Dat alles overgoten in het-moeten-verkleden voor beide avonden, genoeg om te denken laten-we-maar-lekker-thuis-bij-het-zwembad-zitten. Daarom waren we een beetje laat met de voorbereidingen (niet dat ik er niet elke dag aan werd herinnerd door de practice manager en receptionisten, die al 3 maanden zitten te watertanden). Donderdagavond heeft Greet dan voor het eerst de hele inventaris voor het weekend doorgelezen en wie had het gedacht, plots was het enthousiasme (of moedereer) daar om onze kinderen het mooist te verkleden en alle prijzen binnen te slepen...

Enfin, vrijdag in de 2 uur na het werk alles geregeld en de ferry op naar Magnetic Island. Ook al kun je Townsville nog zien liggen, het feit dat je op een boot klimt maakt het echt een verre vakantie. Als je dan aankomt in een gloednieuw high-design appartment... met uitzicht op de zee... op kosten van the company... baie lekker!

Het thema voor Vrijdagavond was heren: Boardies en Tie en dames: cocktail. Voor de mensen zonder zee en zon: boardies zijn lange soort zwembroek/sportshort meestal met afzichtelijke print. Cocktail betekent gewoon sexy dress. Gelukkig hoorde ik nog dat tie ook shirt betekent. Had daar anders mooi gestaan als een ontslagen chippendale. De receptionisten hadden ook een prachtige tie voor me gehaald: effen gifgroen. Ik zie dat we vreemd genoeg geen foto van de avond hebben, maar we zagen er goed uit met Greet in zwart sexy jurkje, ik in zwart shirt, gifgroene tie en groene tropical print boardie, Sam in witte shirt met (papieren) groene tie en groene boardie en Wouter in tropical rode shirt met (papieren) tie en ook groen tattoo boardie... en ja hoor, Wouter sleepte toch wel de prijs voor de best geklede in de categorie kinderen binnen zeker!
De sfeer was heel anders dan vorig jaar, veel vriendelijker, vrolijker, kindvriendelijker en misschien ook net iets minder zat. Zelfs de baas was op zijn nonchalant dronken manier niet te overdadig.

Zaterdag begon met zonsopgang, plons in het zwembad en dan naar Picnic Bay voor een teambuilding session: drumsessie, super lachen en we mochten de drums houden!


Na deze sessie konden Sam en Wouter slapen en onze weg vervolgde zich langs Geoffrey Bay, waar het koele water welkom was en de scherpe rotsen die m'n teen opensneden niet. FYI, die gast heeft een 'boardie' aan en de tattoo op zijn arm zijn z'n kinderen... Op de achtergrond het Resort waar we verbleven (Mantra, One Bright Point)

In Horshoe Bay waren er BBQ (bangers en salad) en een geweldig goede clown, die mooi de balans kon houden tussen kinder en volwassen amusement, zodat iedereen uiteindelijk in een deuk lag. Dan was het watersporten: de pedalo's en sea kayaks, maar ook tubes (kicken!!) en jetski (hard, man!).. haha, why grow up? en Sam vond het allemaal goed.

Dan kwam the-moment-we've-all-been-waiting-for het echte verkleedfestijn met als thema: Australian icon.

Veel verder dan Steve Irwin kwamen we niet en er werd veel voorgesteld, maar we kennen al die "wereldberoemde" BA's niet. We zijn dan maar als Great Barrier Reef gegaan met dank aan het verhuur zaakje dat ons last-minute uit de brand kon helpen. Voor het geval dat het niet overduidelijk is: Greet is een zeemeermin, wouter is een vis, hoewel hij ook zeepaardje kan zeggen, Sam is kreeft en ik ben (Henry The) Octopus. Nooit meer zo'n pak aan: bloedheet, je ziet geen reet (en toch glimlachen voor de foto), geen handen (jaja, acht armen, maar allemaal met ovenwanten). Sam stal alle harten en wouter alle speeltjes van de tafel.

Viel ons toen pas op hoeveel ander obvious australian icons er zijn. Wat dacht je van The Opera House (op foto de achterkant), sheila's (compleet met zwangerschap, saffen en blauw oog), de roadwork sign people (een speciaal ras van mensen dat inderdaad niets anders doet dan een elke kant van road works staan met een bord slow en stop), Victoria Bitter, vegemite, didgeridoo... Maar ook steve Irwin was er met Terry, die om de haverklap op een krokodil sprongen. Not to mention een wel zeer obscene banaan; een man met het gepelde eind rond zijn hoofd en de kromming ging biologisch correct door tot een anatomisch wat overdreven punt... de benen telden niet mee. Heel toffe avond, dus, en de eer werd weer eens gestreeld met het best geklede kindje Sam.

We krijgen binnenkort nog wel de foto's die door de organisatie zijn gemaakt ...

Zondag Happy Birthday Greet dag! wat een jolijt, zelfs dat haar cadeautjes nog in Townsville lagen kon de pret niet deren. Gezien we een keer onze eigen auto mee hadden (zoveel gemakkelijker met kinderen) zijn we naar West point gegaan waar je met de bus of moke niet kan komen. Inderdaad een bultig zandweggetje naar een schitterend uitzicht, warm strand en helder water ideaal voor een picnisje, maar helaas zijn we gevlucht voor de marsh flies. Gigantische steekvliegen die zich gemakkelijk laten doodknuppelen, maar het zijn er gewoon te veel (enkel oktober november). Binnenkort stoppen we met werken en ontwikkelen we speciaal voor australie een muggen/krokodillen/cockroach/vliegen/mieren repellant met zonnefactor, voila, dat niemand daar eerder op is gekomen. Terug naar Picnic Bay voor een picnic (ja wat dacht je) zacht gras, helder water milde schaduw: klein paradijsje!

En toen naar het Koala Park, om een koala te knuffelen (yecchh!)helaas konden we alleen maar 2 uur tours met bushwalk doen en dat ging met een buggy niet zo lukken, laat staan met onze motivatie... dan maar biertjuh! Wat een leven...

<

>

Gebruik makend van ons eigen (4X4 3L V6 (fyi)) vervoer hebben we maar een ander toertje gedaan waar geen mokes of bussen mogen komen en daar op een zo mogelijk nog paradijslijker strand terecht gekomen... eigenlijk kenden wij het al van met Russell op de boot mee te gaan: Radical Bay. Geen marsh flies, de zon was al wat lager, er waren wat wolkjes, dus strand en water spelen tot het echt tijd was om te gaan.

't zal wel duidelijk zijn dat dit een heerlijk weekend was en we hebben Magnetic Island herontdekt.

Vele groetjes van hier

en excuses voor de fotos, greet is hier toch wat beter in